Huurovereenkomsten met betrekking tot middenstandsbedrijfsruimte worden veelvuldig beëindigd met behulp van de opzeggingsgrond dringend eigen gebruik. In veel gevallen wil de verhuurder/franchisegever het gehuurde vervolgens voor een gelijksoortig bedrijf gaan gebruiken. In de huurbeëindigingsprocedure wordt door de huurder/franchisenemer soms aangevoerd dat verhuurder/franchisegever een vergoeding moet betalen in verband met de goodwill die de huurder/franchisenemer bij het beëindigen van de huurovereenkomst ter plaatse zal achterlaten.
In deze rubriek is eerder geschreven over “franchisegever in moeilijkheden” en in aansluiting daarop, “Wat te doen als het faillissement een feit is?”. In deze bijdrage wil ik specifieker ingaan op de mogelijkheden van verrekening van vorderingen in faillissement.
Anders dan nog wel eens gedacht wordt zijn franchise-overeenkomsten voor onbepaalde duur niet zomaar opzegbaar.
Vaak plotseling worden franchisenemer en franchisegever geconfronteerd met een huuropzegging wegens renovatie en/of doordat de verhuurder het pand zelf wil gaan gebruiken.
Onder het nieuwe huurrecht wordt duidelijker dan voorheen afgebakend wanneer er sprake is van huur van bedrijfsruimte en huur van overige ruimte. Dit onderscheid is van belang wanneer er sprake is van een koppeling met de franchise-overeenkomst. Indien de franchisegever zelfstandig ruimte huurt en deze op zijn beurt onderverhuurt aan de franchisenemer, is er sprake van een franchise-overeenkomst en een onderhuurovereenkomst tussen de franchisegever en de franchisenemer.
